تاریخچه حمام در ایران،ایرانیان از دیربازبه حفظ نظافت بدن و شستشوی همیشگی آن اهمیت فراوان میداده اند،خصوصاً بعد از اسلام،زیرا برای انجام فرائض مذهبی می بایستی بدواً پاک و تمیز باشند،چرا که قبولی عبادات به طهارت جسم منوط شده است.قبل از اسلام پیروان آیین مهر و زردشت توجه به پاکیزگی داشته و آب که مظهر پاکیزگی است از قداست فوق العاده برخوردار بوده. در گذشته های دور (از حدود ۱۵۰۰تا۲۰۰۰سال قبل) شستشوی معمولی به صورت حاضر نبوده است.گرمابه ساختمانی گرم با ظرفی بزرگ بنام آبزن بوده است.از آن جهت که آب را مقدس می شمردند و نمی خواستند آن را آلوده کنند،آب استفاده شده را بعد از استحمام روی زمین یا به آسمان پاشیده و به هیچ عنوان آن را وارد آب پاک نمی کردند.واژه گرمابه مرکب از دو کلمه گرم و آبه است که به ساختمان گرم اطلاق میشده،مانند سردابه (ساختمان سرد)، گورابه(یعنی قبرستان یا مقبره) در ایران حمام ها در کنار مساجد به صورت زوجی(زنانه و مردانه)ساخته شده است،قبل از اذان صبح باز و آماده پذیرائی مردم بوده است.هر حمام دارای سردخانه ، گرمخانه، محل شستشوی بدن ، خزینه ، محل نشستن و لباس پوشیدن و….. بوده است.حمام ها در زیرزمین ساخته میشده اند تا اولاً از سرمای زمستان محفوظ باشند و ثانیاً آب سطحی جاری در جوی ها بتواند در بالاترین مخزن آن جاری شود.

70,000 ریال – خرید